Powesić wszystkie niepokoje na sznurku przed spaniem

Lorenzo zawsze był inny. Jeden z tych który zawiesza wszystkie niepokoje na sznurku zanim pójdzie spać i punktualnie zapomina przed wyjśćiem. Chodzi zawsze sam słuchając Battisti z łolkmena. Nie idzie mu dobrze w szkole, ale zawsze jest obecny. Nie prosi się rodziców, ale przekazuje swoje niepewnosć tym którzy nie rozumią.
Dziewczyny w jegu wieku szaleją za nim, przesyłając mu liściki, zdjyęcia, zaproszenia i prezenty, on tego nie rozumie, ale przyjmuje to wszystko i jest szczęśliwy. I później dzielisię z innimi. Kiedy zanurza się w czytaniu ksiąźek to nic innego go nie interesuje.
To jest klasyczny egzemplarz chłopaka który ma głową w chmurach nazwany też przez nauczycieli: jest inteligientny ale się nie przykłada. Nic mu nie potrzeba, poza powietrzem morskim w sierpniu i papierosem w chwili nudzenia.
Enea natomiast, jest już nazwany jako głupiec. W więksrość osób które go poznali za pierwszym razem. Niektórzy powiedzeli by że jest bezdomny. Wysoki i gruby, nie wydaje się źe by był chorym psem, nawet jego szczęka jest szeroka i łatwo zrozumieć źe pod jego łachami chowa się un kolos. On, nigdy nie przestał chodzić i podśpiewywać pod wąsami przeboje Boba Dylana, myśląc zawsze o tej samej osobie. Wydawałoby się że między nimi nie ma nic wspólnego, nigdy się nie widzieli, jednak dochodzi do spotkania, nawzajem, twarzą w twarz, w momęcie kiedy zmieni się coś w ich życiu. Lorenzo jest na plaży z przyjaciółmi. W żeczywistości siedzi z zamkniętymi oczami i słucha Io vorrei... non vorrei... odizolowany od wszystkich. Jakby nie przez Martę, która przysiadła się do niego. Lorenzo odsunął się od niej kłamiąc że musi iść napić się czegoś. Enea, jak zawsze chodząc, zauwazył Lorenzo zbliżającego się do dystrybutora. Enea żyje dzięki dobrym ludziom którzy mu pomagają. Nie żebra, i nigdy nie wierzył w katoliczny karyzmaz. Nie jest taki jak inni, nie pije i nie zażywa narkotyków, ale też nie używa pieniędzy. Często musi robić pierwszy krok zwracająć się do ludzi, aby dać poznać że potrzebóje pomocy. I tak jest od dwódziestuczterech lat, i nawet dziśiaj Enea zjadł i pił.
Niewiarygodna historia Lorenza i Enea zaczyna się kiedy spotkają się przy dystrybutorze automatycznym, którego nigdy nie urzywali. Lorenzo, zaciekawiony dziwnym typem, zaczyna zadawać pytania, obiecując puszkę, robił tak za każdym razem. Z przymusu, aby nie wrócić do natrętnej nastolatki która czekała na plaży, ale i dlatego że każde słowo które wypowiadał Enea, wydawały się niewiarygodnie prawdziwe. I w ten sposób przegadali prawie całą noc, spotykając się codziennie w tajemniczy sposób, i nareszcie mogli wyjechać razem, po niecałym miesiącu od ich pierwszego spotkania. Przeżywając razem całe źycie aż do śmierci Enea.
Jak zaczyna się przygoda? W sposób tajemniczy i tródny, wystarczy zawiesić niepokój na sznurku przed spaniem, i punktualnie zapominać przed wyjściem.